Nieuwe zonnepanelen van LG worden nieuwe gouden standaard

zonnepanelen_1006

Technologie als zonne-energie is zich altijd verder aan het ontwikkelen. De ontwikkeling is traag en het loont lang niet altijd om de aankoop ervan uit te stellen. Echter, deze zomer wordt een redelijk grote sprong gemaakt door LG, dat met een gewoon kristallijn paneel gaat van 300 Wp naar 320 Wp voor zwart (LG 320 N1K-A5), en 330 Wp (LG330N1C-A5) voor aluminium gerand. Qua prijs zit dit paneel in de premium prijsklasse, maar die is gedurende de prijzenslag over de hele linie een stuk lager geworden dan bijvoorbeeld vier jaar terug, toen je zo 90 cent p/Wp betaalde voor een goed zonnepaneel. Tevens komt iets later in de zomer LG met het eerst back-contact paneel. Hiervan komt een 350 Wp zwart (LG350Q1K-A5) en een 360 Wp aluminium (LG360Q1C-A5). Hiermee wordt het ultieme premium paneel van Sunpower op buitengewone wijze de loef afgestoken. Met zijn 335 Wp X21 komt Sunpower dan niet meer in de buurt van LG. Qua garantie zijn de panelen dan ook gelijkwaardig: beide 25 jaar product- en vermogensgarantie. Bij LG is dat iets geloofwaardiger, omdat we weten dat dat bedrijf waarschijnlijk veel langer zal bestaan. Van Sunpower zijn er hardnekkige geruchten dat de productiekosten veel te hoog zijn en dat de investeerders telkens geld moeten bijleggen. De prijzen voor de nieuwe LG’s worden ook een stuk lager: bijna 20 cent p. Wp minder dan Sunpowers.

Solar Roof komt dichterbij

Tesla Motors Inc CEO Elon Musk unveils a new all-wheel-drive version of the Model S car in Hawthorne, California October 9, 2014. Tesla Motors Inc on Thursday took its first step toward automated driving, unveiling features that will allow its electric sedan to park itself and sense dangerous situations. The company also said it will roll out an all-wheel drive option of the Model S sedan that can go from zero to 60 miles per hour in 3.2 seconds yet doesn't compromise the vehicle's efficiency. Musk said "D" stands for "dual motor," meaning Tesla's all-wheel drive vehicle will have a motor at either end of the chassis to increase control. REUTERS/Lucy Nicholson (UNITED STATES - Tags: TRANSPORT SCIENCE TECHNOLOGY BUSINESS HEADSHOT) - RTR49M2Y

Onlangs gaf Tesla $ 1 miljard uit in aandelen en obligaties om ervoor te zorgen dat de kas van het bedrijf goed gevuld is voor de lancering van de Tesla Model 3. Waarschijnlijk gaat een deel van dat geld ook gebruikt worden om het project van Solar Roof aan te zwengelen.

Afgelopen vrijdag onthulde Tesla’s CEO Elon Musk dat het bedrijf vanaf april zal beginnen met het aannemen van bestellingen voor Solar Roof. Het nieuws werd geleverd via een Twitter-respons, in de korte en bondige stijl die de PR-strategie van het bedrijf en zijn iconische CEO kenmerken. Tot nu toe zijn er nog veel vragen onbeantwoord. Tesla stelt bij de wachtlijst voor Solar Roof op de website dat de productie zal beginnen “medio 2017”. Dat betekent dat er een aanzienlijke vertraging zal zijn tussen het aanmelden en de mogelijkheid om het product te kopen, net als bij de auto’s van het bedrijf.

Musk profiteert van een sfeer van mysterie rond Tesla en zijn producten, als een soort van energie en transport Willy Wonka. Het is een beetje gek voor de journalisten die over het bedrijf corresponderen, maar lijkt te werken om zogenaamde buzz te bouwen. Net als Tesla auto’s, zal Solar Roof een luxe product zijn in eerste instantie.

Musk heeft verklaard dat Solar Roof waarschijnlijk goedkoper te fabriceren en te installeren zal zijn dan een “normaal” dak – zelfs zonder de opgewekte elektriciteit. Echter, het zal worden opgemerkt dat Solar Roof leisteen, terra cotta en pannendaken gaat imiteren, en dat dit volgens Bloomberg’s schattingen 20* zoveel kosten als bijvoorbeeld gewoon bitumen.

In de PV-industrie is er geen tekort aan scepsis over Solar Roof, gezien het aantal mislukte ondernemingen van geïntegreerde fotovoltaïsche (BIPV) producten die we door de jaren heen gezien hebben. En toch, ondanks het kerkhof van de voormalige BIPV ontwerpen, lijkt Musk dit project nieuw leven in te blazen en navolging te krijgen, zoals blijkt uit de lancering van een nieuwe lichtgewicht BIPV panel door Suntech oprichter Dr. Zhengrong Shi.

Dat Solar Roof een spannend en innovatief product is, staat buiten kijf, maar hoe inclusief deze ontwikkeling zal zijn, voor mensen met een beperkt vermogen, is nog allerminst duidelijk.

Solar Solutions had dit jaar iets te bieden

Solar solutions

Solar Solutions is een jaarlijks terugkerend evenement waar de hele PV-industrie zich stiekem toch een beetje op verheugt. Hier worden de nieuwste snufjes en panelen getoond die het komende jaar de markt moeten bereiken. Voor ons is het vooral bekende gezichten en een kans met mensen te praten die we normaal gesproken alleen aan de telefoon spreken.

De panelen maken voor volgend jaar best een sprongetje. LG 300 Wp, ons meest gekozen paneel voor schuine daken gaat naar 320 Wp. Tegelijkertijd zien we ook de introductie van veel zogenaamd back contact panelen, die een hogere opbrengst hebben. DMEGC bijvoorbeeld, komt met een 330 Wp zwart paneel tegen een zeer goede prijs. LG komt met een 350 Wp paneel met back contact. Ook Solar Park komt naar Nederland, het Koreaanse merk, met een 330 Wp’er. Exasun is gekomen met een nieuw soort glas-glas paneel dat veel weg heeft van dakpannen, om het hele dak mee te beleggen. Echter, de nieuwe productielijn van Exasun is nog niet waar het moet zijn. Klanten moeten rekenen op een wachttijd van rond de 4 maanden. Verder was er ook een nieuw REC paneel met twee junction boxes, ideaal voor als er schaduw. Ik vraag me alleen af of ze ook op optimizers kunnen worden aangesloten.

In omvormer land is er niet veel nieuws te melden. De SolarEdge HD Wave was al breed geïntroduceerd, maar nu hebben ze ook voor de grotere enkelfase maten een omvormer, vanaf de HD Wave 3680. Ze komen ook met een kleinere omvormer voor installaties van 4 panelen.  Zij zetten in op woningbouwverenigingen, maar er zijn wel meer toepassingen voor te bedenken.

Waarschijnlijk de opmerkelijkste stand op de beurs was die van cast4all. Hier werd een nieuw product gepresenteerd dat het mogelijk moet maken stroom te verdelen tussen huishoudens: de PowerShare. Een PowerShare systeem bestaat uit twee onderdelen: een werkschakleaar en een meter/terminal block. Het geheel wordt aangesloten op een bestaande meter, en middels software wordt bepaald hoe de binnenkomende stroom over de meters van verschillende huishoudens wordt verdeeld. Zoiets bestond natuurlijk al met Herman de Zonnestroomverdeler, maar dit systeem is door een zonnepanelen-installateur heel gemakkelijk zelf te monteren, zonder tussenkomst van een derde partij.

Triplesol wordt lid van SGZE

SGZE logo

Na lang overwegen heeft Triplesol besloten lid te worden van Stichting Garantiefonds Zonne-energie. Het hoopt daarmee klanten de zekerheid en het vertrouwen te bieden die past bij zo’n grote uitgave. Lidmaatschap brengt voor klant en installateur een aantal belangrijke voordelen.

Ingeval van geschillen kan SGZE optreden om deze te beslechten en tot een optimale oplossing te komen. Tegelijkertijd zet de stichting zich in om garantiegevallen op te lossen. Vaak is dit lastig omdat dit langdurig en kostbare trajecten zijn. De SGZE waarborgt de aanbetaling gedaan door klanten en het helpt de klant vooruit in geval van faillissement. Tegelijkertijd heeft de SGZE ook een onderzoeksfunctie en documenteert het ontwikkelingen in de zonnepanelenmarkt.

Herziening van het emissiehandelssysteem: toekomst Parijs steeds ongewis

Emissies

Op 28 februari heeft de Europese Raad een overeenkomst gesloten over zijn standpunt in de onderhandelingspositie (algemene oriëntatie) voor de herziening van het emissiehandelssysteem (ETS). Het ETS is een van de belangrijkste instrumenten om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. De herziening zal bijdragen aan de doelstelling om uitstoot met tenminste 40% terug te dringen. Hiermee stelt de EU een ambitieus doel voor 2030,  in opvolging van de Overeenkomst van Parijs over klimaatverandering (emissies terugbrengen tot nul vóór 2050).

Nu de Raad met dit standpunt heeft ingestemd, kunnen de onderhandelingen met het Europees Parlement beginnen met als doel het bereiken van een akkoord over de definitieve tekst. “Dit is belangrijk voor ons, voor onze planeet en voor toekomstige generaties. De overeenkomst van Parijs was een mijlpaal, maar we moeten woorden in daden omzetten. Een beter werkende ETS zal de uitstoot verder terugdringen. De EU levert, zoals beloofd, omdat het geeft om een ​​betere toekomst voor  iedereen”, aldus Jose A. Herrera, minister van Milieu van Malta en voorzitter van de Raad EU-ETS.

Het emissiehandelssysteem werd gelanceerd in 2005 en werkt door een limiet te stellen aan het totaal van de emissies van vervuilende sectoren in de industrie en energiecentrales. Binnen dit limiet, dat elk jaar wordt verlaagd, kunnen bedrijven emissierechten kopen en verkopen. Elk emissierecht geeft het recht op één ton CO2 uitstoten of het equivalent van een ander broeikasgas. Dit levert prikkels voor bedrijven om hun emissies op een kosteneffectieve manier aan te pakken. CO2 is het belangrijkste broeikasgas, vandaar de focus hierop.

Hoewel de standaardmethode voor de toewijzing van emissierechten via veiling is, kunnen bedrijven binnen bepaalde sectoren van de industrie een deel van de emissierechten gratis krijgen. Dit zijn gratis toewijzingen op basis van prestatie-benchmarks. Er is daarmee een beloning voor best practices: wie emissie-arm produceert, krijgt extra credits. Het systeem stelt een minimum emissie daling van 1,74% p. jaar.

De Europese Raad heeft in zijn conclusies van oktober 2014 de belangrijkste elementen van de herziening van de EU-ETS uiteengezet. Op basis van deze overeengekomen richtsnoeren heeft de Commissie haar voorstel voor richtlijnen in juli 2015 kenbaar gemaakt. Aangezien voorstellen onderworpen worden aan een gewone wetgevingsprocedure, moet deze door de Raad en het Europees Parlement worden besproken om overeenstemming te bereiken over een definitief voorstel. Het Europees Parlement heeft zijn amendementen in de voltallige vergadering op 15 februari 2017 doorgenomen. Nu de Raad overeenstemming heeft bereikt, kunnen de daadwerkelijke onderhandelingen beginnen, maar juist hier gaat de schoen wringen.

Er is een grote kloof tussen de diensten-economieën van West-Europa en de geïndustrialiseerde staten van het Oosten en hun wensen t.o.v. de uitkomsten van de emissie-regels. Een ding is zeker: met € 5,- p. ton CO2 is het tarief voor emissie nu absurd laag waardoor er voor bedrijven geen prikkel is de emissies te verkleinen. Dit heeft voor een belangrijk deel te maken met het overschot aan gratis emissies dat verhandelt wordt. Nieuwe afspraken moeten de prijs van de emissies verhogen en het CO2 emissieplafond aanscherpen tot 2,2% p jaar.

Voor sommige landen, waaronder Nederland, gaan deze beperkingen echter lang niet ver genoeg. Zij pleiten voor het aanhouden van de oorspronkelijke ambitie van 2,4% emissie p. jaar. Zij wijzen daarnaast op het aanpakken van de gratis emissierechten, waar de huidige voorstellen niet in voorzien. Deze vormen een integraal onderdeel voor het stappenplan richting de Parijs doelstellingen. Desnoods stappen deze “voorhoede” staten uit het ETS systeem, en richten zij hun eigen vorm van ETS op, stelde Staatssecretaris Sharon Dijkstra voor. Natuurlijk brengt dit belangrijke nadelen met zich mee: het versnipperen van een systeem dat een globaal probleem op moet lossen, zal niet erg succesvol kunnen zijn.

China lijkt een eenzame voorhoede positie in te nemen op gebied van klimaatbeleid. Europa worstelt met zichzelf, en de VS is een afvallige. Er gaat heel wat nodig zijn de neuzen weer dezelfde kant op te krijgen. Heel wat, maar het ontbreekt aan van alles; met name leiderschap. Verlichtingsidealen en Westerse normen en Waarden, toon is de tanden.

 

Korte chronologie over de salderingswetgeving en Den Haag

Kamp

De verkiezingen komen eraan, en dus is het tijd om kort even een belangrijk thema aan te halen waar de komende Tweede Kamer formatie zich over moet gaan buigen. Het betreft de veelbesproken salderingswetgeving en het rommelt al een poosje in de discussie hierover. De salderingswetgeving wordt door velen als noodzakelijk geacht om de zonne-energie industrie in Nederland gaande te houden. Er staat veel op het spel; niet op z’n minst de geloofwaardigheid van de Nederlandse staat in het scheppen van een betrouwbaar investeringsklimaat.

Het begon allemaal met de aankondiging van Minister Kamp in 2015 dat salderen waarschijnlijk werd vervangen door een ander systeem met in de tussentijd een gedegen overgangsregeling. In 2017 zou duidelijk worden hoe zo’n systeem eruit moest komen te zien. In september 2016 kwam stichting Z.O.N. – Z.O.N staat voor Zonnestroom Ondernemers Nederland – met het rapport ‘Zon voor iedereen’. Die landde goed in Den Haag. De vaste commissie voor Economische Zaken vroeg minister Kamp op het rapport te reageren en dat deed de minister in een brief van 14 november. In de brief loofde hij het meedenken van Z.O.N., maar stelde wel de evaluatie van de salderingswetgeving die in oktober was gestart, nog te willen afwachten.

Er is in de huidige Tweede kamer voldoende draagvlak om de salderingswetgeving te behouden. Dit bleek uit een motie die werd aangenomen voor het Kerstreces, die pleitte voor het behoud en verbeteren van de salderingswetgeving voor de duur van het Energie Akkoord; dat is tot 2023. Van rechts tot links konden partijen zich in de motie vinden, met als uitzondering de PVV. Centraal stond de investeringszekerheid waar het nu aan schort: kun je de zonnepaneelinstallatie nog wel terugverdienen als de wetgeving wordt aangepast? De motie moet worden gezien als mijlpaal in de discussie over de salderingwetgeving. Het staat nu immers vast dat de burger is doorgedrongen tot de politiek en dat deze zich realiseert dat de wetgeving te belangrijk is om te laten varen.

Het evaluatierapport van Economische Zaken bereikte 3 januari 2017 de Tweede Kamer. Het stelde dat salderen nog nodig zal zijn om de ontwikkeling van de PV-sector te stimuleren, zowel in afname als in werkgelegenheid. Daarnaast bevond het rapport dat salderen maar een kleine € 80 miljoen per jaar kostte en dat dit in het niet veel tegen de vele voordelen dat het met zich meebracht.  Echter, het rapport stelde wel dat saldering de prikkel voor kleinverbruikers ontneemt om het eigen verbruik te optimaliseren en daarmee het elektriciteitsnet te ontlasten. Als gevolg verlegde Kamp ook het aandachtspunt: niet salderen, maar energie-opslag moet een centrale rol gaan spelen in de energie-transitie.

Het probleem met batterijen is dat ze duur zijn en een beperkte levensloop hebben. Een nieuwe batterij voor gematigd thuisgebruik kost zo’n € 4000,-. De aanschaf heeft dus een wezenlijke impact op de terugverdientijd van een zonnepaneelsysteem. Bovendien produceren zonnepanelen op zomerdagen veel meer dan ‘s avonds wordt verbruikt, en ’s winters veel te weinig. Hoe opslag dus in de praktijk positief zal uitpakken voor de consument, is dus erg onduidelijk. Een aanpassing van de saldeingswetgeving dat ingericht is op energie-opslag, zal dus parallel moeten worden ingezet aan de prijsdaling in batterijen om de terugverdientijd niet te beïnvloeden.

Er is goede wil bij Kamp om “(…) de ondersteuning van investeringen in lokale hernieuwbare energieproductie nu en in de toekomst voort te zetten zolang deze zonder steun onrendabel is”, maar het is nog maar de vraag of de VVD in het kabinet komt. Een nieuw kabinet moet een oplossing gaan ontwerpen dat spanning op de lijn behoudt tussen innovatie om het elektriciteitsnet te ontzien en PV toepassing in Nederland niet ontmoedigd. Dat zal een behoorlijke uitdaging worden, niet alleen omdat het onderwerp onder grote belangstelling staat van de burger, maar ook omdat concrete resultaten geboekt moeten blijven worden om ons te houden aan de energiedoelstellingen waar het land zich internationaal en nationaal aan gecommitteerd heeft.

 

Rapport Wereldbank roemt duurzaam energiebeleid ontwikkelingslanden

world-bank-logo

Er mag dan een wanstaltig figuur zetel houden in het Witte Huis, de Wereldbank heeft deze week een rapport gepubliceerd waaruit blijkt dat ontwikkelingslanden de transitie naar duurzaam niet perse laten afhangen van Westers leiderschap.

Het duurzaam energiebeleid van 111 landen werd door de Wereldbank onder de loep genomen. Hiervoor werd een speciale scorecard gebruikt, de RISE (Regulatorische Indicatoren voor Duurzame Energie). Het rapport bevond dat de toegang tot energie, energie-efficiëntie en hernieuwbare energie beleid van de 111 landen het meest tot uitdrukking kwam in ontwikkelingslanden. Mexico, China, Turkije, India, Vietnam, Brazilië en Zuid-Afrika werden uitgelicht voor lof in het rapport.

Wat duidelijk is, is dat er tussen ontwikkelingslanden grote verschillen bestaan. Landen in sub-Sahara Afrika bijvoorbeeld, lopen behoorlijk achter op ontwikkelingslanden in het Verre Oosten.  In deze Afrikaanse regio leven 600 miljoen mensen nog steeds zonder elektriciteit. Uit de RISE analyse bleek dat de regio daarmee het minst geëlektrificeerde werelddeel blijft. 40% van de landen in sub-Sahara Afrika hebben “nauwelijks” actie genomen tot de invoering van beleidsmaatregelen die nodig zijn om toegang tot energie te versnellen. Kenia, Tanzania en Oeganda zijn uitzonderingen daarin, zegt de Wereldbank, maar in vergelijking met Azië – waar slechts 10% van de landen een duidelijk kader ontbeert – is ook hier nog veel werk aan de winkel. Solarenergie opslag werd in het rapport aangehaald als een grote kans voor ontwikkelingslanden om elektriciteit te bieden aan inwoners die buiten het bereik van nutsbedrijven wonen. Echter het RISE verslag stelt vast dat een groot deel van de landen geen regelgeving hebben die “gunstig is om de verspreiding van zonne-energie te versnellen in thuis-systemen”. De uitdaging, zegt RISE, is niet langer een zaak van hoe je duurzame energie centrales moet bouwen, maar om toegang tot grote schaal betaalbare technologie zeker te stellen.

Van de top 10 “high impact” landen voor hernieuwbare energie en energie-efficiëntie, (dat wil zeggen degenen waarin de meeste capaciteit van schone energie is geïnstalleerd) is er een duidelijke correlatie met een relatief robuuste beleidskaders zichtbaar. Echter, uit RISE bleek dat van de top 10 high impact landen degenen die het meest zouden moeten profiteren van meer hernieuwbare energie, dat grotendeels nog niet doen. Er is nog veel vooruitgang nodig op het gebied van sterke ondersteuning op beleidsvlak.

Samenvattend constateerde een van de auteurs: “De wereld is in een race om een ​​schone energietransitie veilig te stellen verwikkeld – een die energiediensten zal leveren voor iedereen, banen zal creëren, zorgen voor gezondheidszorg en onderwijs, en de economie zal laten groeien. “Toenemend gebruik van hernieuwbare energie is een belangrijk element in die overgang” en “Smart beleid kan deze overgang versnellen” constateerde het rapport tot slot, tot waarschijnlijk niemands verbazing.

 

 

Van het oostelijk front geen nieuws

European_Commission.svg

Op 5 december 2013 legde de Europese Unie anti-dumping en anti-subsidiemaatregelen op voor de invoer van zonnecellen en zonnepanelen uit China voor een periode van twee jaar. In de lopende herzieningsonderzoeken, die op 5 december 2015 werden gestart, wordt onderzocht hoe en of de maatregelen van kracht blijven. Deze beoordelingen zouden eind 2016 moeten zijn afgerond, maar de discussie is nog in volle gang.

Op 3 maart 2017 wordt de zaak door de Europese Commissie behandeld en volgt een definitief besluit. Dat er een verlenging gaat komen van de importheffing is duidelijk, alleen hebben stemmen in de sector zich gekant tegen de lengte daarvan: 24 maanden – de periode waar de Commissie voor zou willen kiezen volgens uitgelekte bronnen. 18 maanden lijkt nu aannemelijker. Waarschijnlijk wordt daarna de heffing uitgefaseerd. De minimumimportprijs voor zonnepanelen ligt nog op € 0,56 p/Wp. Hierdoor is alleen de top van de Chinese producenten op de Europese markt aanwezig. Ondertussen lopen de anti-dumpingheffingen op tot 64,9%.

Vanaf 2016 legt de Europese Commissie ook heffingen op om de invoer van gedumpte en gesubsidieerde Chinese zonnepaneelcomponenten via Taiwan en Maleisië te voorkomen. Een onderzoek van de Commissie concludeerde namelijk dat de maatregelen tegen zonnepanelen en cellen van Chinese oorsprong werden vermeden door middel van overlading via Taiwan en Maleisië. De nieuwe heffingen zijn niet van toepassing op producten die echt in Taiwan en Maleisië geproduceerd worden. Natuurlijk hebben grote fabrikanten als JA Solar gretig van deze uitzondering gebruik gemaakt, door in landen buiten China nu fabrieken neer te zetten.

Dunne filmpaneel fabrikant Solar Frontier treedt terug

Solar Frontier2Solar Frontier stopt met de levering naar Europa. Dit is één van de gevolgen van de scherpe prijsdalingen in het derde en vierde kwartaal van 2016 bij kristallijne zonnepanelen. Solar Frontier kan – op de wereldmarkt – de concurrentie met kristallijne panelen niet meer aan, en gaat zich dan nu ook volledig op de thuismarkt focussen in Japan. Na TSMC is dit nu de laatste grote dunnefilm techniek fabrikant die terug treedt uit de Europese markt.

Uiteraard is dit een teleurstelling, want dit paneel was unaniem het beste op gebied van rendement en had ook veruit het meest duurzame karakter, daar er niet of nauwelijks afvalstoffen vrij kwamen bij de productie. Het gat van Solar Frontier zal gevuld moeten worden met merken als Stion of Solibro-Hanergy, de dunne filmtechniek panelen waar Ikea mee installeert. De vraag is echter of deze andere dunne filmtechniek paneel producenten niet de gelijke route zullen opgaan, als de altijd onomstreden Solar Frontier.

In ons optiek bij Triplesol, zouden we ons diep moeten schamen in Nederland dat het zo ver heeft kunnen komen. Kapitalisme zou de beste producten tegen de beste prijs een impuls moeten geven op de markt. Het is klaar als een klontje dat Solar Frontier aan die kenmerken voldeed. Schijnbaar werkt het systeem, zoals wij die nu hebben, dus niet goed.

Open brief klimaattop

trump

Ik had het genoegen deel te mogen nemen aan de Nationale Klimaattop van 2016. Als kleine duurzame ondernemer voelde ik me wel een beetje een vis op het droge, tussen al die ambtenaren en bestuurders van multinationals, maar het was een verfrissende ervaring.

Ik hoop een deel van mijn visie met jullie te kunnen delen, omdat ik zeker weet dat jullie voelsprieten korter zijn dan de mijne: ik praat elke dag met mensen uit alle lagen van de samenleving en dat doe ik nu drie jaar. Drie jaar is geen lange tijd, maar het is lang genoeg om te weten wat ik weet.

Ik verkoop zonnepanelen, en dat is geen gemakkelijke business: ik zal u de details besparen. Het heeft mijn ogen geopend voor hoe Nederlanders echt tegen duurzaam aankijken. Ik kan dit niet staven met cijfers, maar u moet mijn woorden maar wegen als een getuigenis.

Het aanschaffen van zonnepanelen is bij uitstek een kans om iets voor het milieu te doen en iets te besparen in financieel opzicht. Ik durf met enige zekerheid te zeggen dat slechts een zeer klein aantal mensen het milieu perspectief laat meespelen. 95/100 laat de aanschaf van zonnepanelen puur afhangen van het kostenplaatje en de terugverdientijd.

Van de mensen die bij ons binnenkomt, maakt ongeveer 66% een keuze of ze wel of niet zonnepanelen nemen. Wij prijzen ons gelukkig, want bij 25% van de mensen die kiezen, trekken wij aan het langste eind. Het restant – 75% van de mensen die kiezen – bestaat voor 50% uit mensen die een andere partij kiezen, en 50% die er helemaal vanaf ziet. 33% van de mensen die bij ons binnenkomt, hakt de knoop niet door en stelt uit tot een punt voorbij de horizon. Soms zijn daar legitieme redenen voor, maar meestal is het gewoon omdat er geen druk is om te handelen. Er komt toch wel stroom uit het stopcontact, en die stroom lijkt zelfs alleen maar goedkoper te worden.

Als we Nederland kunnen opdelen in cohorten, dan is de cohort dat “wel eens belangstelling in zonnepanelen heeft getoond” de meest waarschijnlijke demografische groep om zonnepanelen aan te schaffen. Wat schrikbarend is, is hoe klein die groep eigenlijk is en hoe groot de uitval voor een product dat al erg goed betaalbaar en het milieu aantoonbaar ontlast, blijft.

Ik weet 100% zeker dat de zonnepanelen business heel makkelijk is vergeleken met andere duurzame producten die het milieu veel meer ontzien, zoals thermische oplossingen. De aanschaf hiervan is peper duur; waarom zou je als gas zo goedkoop is?

Ik ben geen politicus en ik bekleed geen bestuurlijke functie dus ik hoef geen blad voor de mond te nemen: de mensen waar ik mee in aanraking kom, zijn gefixeerd op short term gains en willen weten what’s in it for me. Je krijgt hen niet in beweging met smeltende gletsjers, want ze wenden hun hoofd af en dromen over een nieuwe auto.

Zoals een vriend van me laatst wijs opmerkte is het belangrijkste probleem met klimaatverandering dat mensen maar langzaam hun gedrag aanpassen terwijl klimaat verandering juist heel snel gaat. Wij willen in 2035 energie neutraal zijn en van gas af. Hoe moet dat lukken als we het land niet in beweging kunnen krijgen om door die zure appel heen te bijten?

We hebben een regering nodig die een harde lijn voert. Daar horen in 1) carbon taks op nutsvoorzieningen; 2) hoge mobiliteitsaccijnzen op voertuigen die lopen op fossiele brandstoffen en uitfasering van de verkoop van benzine en diesel auto’s; 3) een veel strengere aanpak van vervuiling in de luchtvaart; 4) niet-duurzame voedingsmiddelen taks; 5) en bebossingsprojecten op plekken waar het uitmaakt. Hier kunnen stimuleringsmaatregelen tegenover staan die worden betaald uit de verworven belastinggelden, of het geld kan gebruikt worden om andere gaten in de begroting te dichten.

Ik denk dat de genoemde maatregelen zullen leiden tot verontwaardiging en verzet. Het zal politiek’ moeilijk te verkopen zijn. We hebben zelfverzekerde politici nodig die het aandurven Nederland tot een hoger plan te tillen of we zullen onze doelstellingen nooit bereiken.

Het effect van de maatregelen zal mogelijk andere gewenste gevolgen hebben zoals de-urbanisatie en verbeterde openbaar transport. De woonkosten voor het wonen in steden zullen namelijk sterk toenemen omdat huishoudens die bijvoorbeeld geen dak hebben voor zonnepanelen of tuin waar een warmtepomp in kan, al hun stroom van het net moeten afnemen. Dit ontspant de woningmarkt in steden waar we de laatste paar jaar een bubbel hebben gezien.  Mensen zullen sneller kiezen voor zonnepanelen, zonnecollectoren, dubbelglas en andere duurzame woonkeuzes omdat het leven anders onbetaalbaar wordt.

Vorige week zijn we opgeschikt door de verkiezingen in de VS. Als deze president doet wat hij zegt, dan lopen we risico al het harde werk op gebied van klimaatafspraken ongedaan te maken en de aarde wederom blijvend letsel toe te brengen. De boodschap uit de VS is duidelijk: Jan met de pet kunnen we niet vertrouwen de juiste beslissingen te nemen. We hebben een overheid nodig die bestaat uit onze beste mensen die werken met visie op de toekomst. Aan hen een oproep: kies de juiste weg en ga hier niet vanaf. Wij hebben goed leiderschap nodig, en wel nu.

Mvg,

Stefan, Triplesol zonnepanelen.